PortretakEKHI ERREMUNDEGI
Ekhi, euskara lerroburu
Berria egunkariaren Baionako bulego ondoko terraza batean, udazkeneko eguzki izpiak eta bi itxialdien arteko kale giro goxoa lagun, Ekhi Erremundegik (Baiona 1989) elkarrizketatuaren ezohiko lekua hartu du Mintzalasaientzat.

2020eko Azaroaren 27a | | ± 05 min 36 s
Mikroaren atzean zein estiloaren beste puntan, zure ibilbidea aipa dezagun.
Euskal Irratietan hasi nintzen hamazazpi urte nituelarik. Kazetaritzari buruzko interesa sartu zitzaidan eta lanbideak hurbilagotik ezagutzeko, lizeoarekin egiten diren ikastaroez baliatu nintzen Gure Irratian lehen esperientzia edukitzeko. Maitemindu nintzen zinez eta hor proposatu zidaten ikastaldi moduko bat egitea uda garaian. Gero, ikasketak utzi nituenean, lanpostu oso bat proposatu zidaten irratian eta horrela hasi nintzen, eginez ikasiz, Mattin Larzabal bezalako lankideekin besteak beste.
Bestalde, ehKz izeneko proiektu komunikatiboa muntatzen saiatu ginen, porrot bat izan zena baina anitz erakutsi ziguna, bereziki gauzak nola ez egin ikasteko. Horren ondotik Berrian sartu nintzen orain dela bost urte eta geroztik bertan ari naiz Baionako erredakziotik.
Nolakoa da kazetari baten egunerokoa?
Ez dakit beste lekuetan nola den baina nirea behintzat estresatua, izaeraz ere horrelakoa naizelako. Badugu gauza anitz kontatzeko, guk hemendik ipar Euskal Herriko gai guztiak lantzen ditugu, arlo anitz dira, eta guztiei buruz oinarriak ezagutu behar ditugu; horrek bestalde badu alde interesgarria. Euskarazko komunikabideen baliabideak eskasak dira, oro har, nahiz eta babesa lortu dugun azken urteetan instituzioengandik; orokorrean ez da aski. Baionan orotarat lau lankide gara eta beste bi lankide ditugu Xiberotik eta Behe Nafarroatik lanean, lurralde guztiaren hedapena bermatzeko.
Bertsolaritza munduan ere ibilitakoa zara.
Bertso mundutik urrundu nintzen orain dela zenbait urte eta geroztik itzultzeko gogoa izan dut baina orain arte ez dut pausoa egin. Kontsideratzen dut plaza gainera berriz iristeko bertso maila minimo bat beharko nukeela eta horrek lan erregularra egitea suposatzen du, gaur egun dudan bizi erritmoarekin zaila dena. Baina bai, berriz nahiko nuke bertsotan hasi.
Zein da kazetari gisa gehien gustuko duzuna?
Nik aktualitate politikoa maite dut anitz. Ariketa bezala, elkarrizketak egitea gustuko dut biziki, adibidez, diskurtso eraikietatik haratago instituzioetako ordezkarien pentsamenduen sustraietara iristea galdera zirikatzaileak eginez. Niri adrenalina horrek ematen dit, mobilizazioen segimena egitea bezala. Parean aldiz, datu ekonomikoak aztertzea ez zait gehiegi gustatzen.
Elkarrizketa gogoangarri bat?
Bat hautatzea ez da gauza erraza. Hiru azpimarratuko nituzke. Azkenetik hasita, Mikel Iribarren, Itsasuko auzapez berriari egin nion elkarrizketa, diskurtso zein jarrera biziki interesgarria iruditu zitzaidan, eta bere zintzotasuna, lehen aipatzen genuen politika instituzionalean, aspaldi galdu dena alegia. Bigarrenik jarriko nuke orain dela pare bat urte egin nuen erreportajea, migrazioaren gaiaz. Baionara iritsi berri ziren hiru migranteekin mahai inguru bat antolatu genuen horien bizipenak konta ditzaten. Haien kontakizunaren gordintasuna gogoan dut eta ber denboran halako baikortasunarekin kontatzen zutena. Gisa berean, alkoholiko anonimoei buruz elkarrizketa sorta bat egin genuen. Errealitatearekiko txoke hori aberasgarria iruditu zitzaidan, ezagutzen ez dugun errealitate horretaz, usu begi txarrez ikusten dugunaz jabetzea.
Euskara txikitatik dakizu?
Nik frantsesa ikastolan ikasi nuen, nire burasoek eta ingurukoek euskara transmititu zidaten, ez dut beste hizkuntzarik ezagutu. Ez dut nire bizitza irudikatzen ahal euskararik gabe, ez nintzateke ni. Atxikimendu hori txikitatik transmititu didate burasoek kulturaren bidez. Gure ardura da gure hizkuntza zaintzea.
Zer egingo zenuke euskara gehiago erabiltzeko?
Euskalduntze masibo bat beharrezkoa da Euskal Herri osoan eta horretarako baliabideak behar dira. Haur zein helduen irakaskuntzan, euskarari ikusgarritasuna eman behar zaio arlo guztietan. Jendeak euskara erabiltzea nahi badugu, euskarak bizi behar du, ikusgarri egin behar dugu; presentzia bermatu behar diogu denetan.
Erantzun globala behar da, indar militante handia ere bai instituzioak mugiarazteko; borondate politikoa ere behar da, gaur egun egin dezaketena egin dezatela.
Erantzun globala behar da: instituzioetan bide bat hasi da, beharrezkoa, baina ez da aski; borondate politiko bat erakutsia izan da, baina, indar militante gehiago behar dugu, instituzioak mugiarazi eta gehiago egitera bultzatzeko, gaur egungo koadro legala gainditzeraino.
Bataz beste zenbat denboraz ari zara euskaraz zure egunerokoan?
%99a euskaraz.
Leku goxo bat euskaraz aritzeko?
Ni biziki pozik naiz Epaiska elkarteak hartu duen norabidearekin. Baionan zinezko arnasgune bat da euskararentzat eta kulturarentzat, izan hitzaldi, kontzertu edo bestelako ekitaldien bidez. Asteburu guztiz, goxo sentitzen garen leku bat da zinez.
Gorroto duzun zerbait?
Faltsukeria, botere harremanak, autoritatea.
Maite duzun zerbait?
Laguntasuna, militantzia, izan ere biak lotzen ditut.
Ametsetako zure euskararen herria?
Euskararen herria nolakoa izan beharko litzatekeen gogoetatzeko beharrik ez duena; hau da, euskara egunerokoan normaltasunez bizi duena.
Amets bat?
Euskal Herri libre eta euskalduna.
- Argazkiak: https://www.instagram.com/mintzalasai/
- Bideoa: https://youtu.be/LL6X-a2dv88
























